De pensioenleeftijd moet naar omhoog, er moeten meer mensen aan het werk, de loonlasten moeten naar omlaag, de fiscaliteit moet vereenvoudigd worden, en het overheidsbeslag teruggebracht en de automatische loonindexering afgeschaft worden. Zo verzekeren we onze toekomstige welvaart en creëren we een land waar de jongere generatie naar wenst terug te keren of er wil blijven.

We zijn op een punt beland waar niemand nog gelooft in het bestaande Belgische model. Iedereen beseft dat de huidige staatshervorming ten gronde niets oplost. Het systeem wordt enkel maar complexer gemaakt en nog meer vergrendeld met blokkeringsmechanismen.

De progressieve partijen hebben gerechtvaardigde Vlaamse eisen links laten liggen en daardoor in eigen voet geschoten.

Morgen moet ik mijn vader uitstrooien. Hij geloofde in niets. En ik doe dat af en toe ook niet, maar meestal wel. In van alles en nog wat. Als je kunt kiezen tussen een mooi verhaal of geen verhaal, ben ik toch geneigd in alle vrijheid te kiezen voor het verhaal.

Ik ben eigenlijk tegen de herfinanciering van Brussel. Omdat het wezenlijk de problemen niet aanpakt.  … Beter is, nogmaals, ernstig te investeren in degelijk onderwijs. Wat finaal leidt tot minder werklozen en minder miserie.

Als de PS dit land om zeep wil helpen, zoals president François Hollande dat in een versneld tempo met Frankrijk aan het doen is, zijn we weg.

Ze hebben het met die hoofddoek echt verknoeid. We moeten het been stijf houden, anders gebeurt hier wat in het Verenigd Koninkrijk al is gebeurd. Daar mogen ambtenaren een hoofddoek dragen. Maar daar zijn ook al shariarechtbanken.

Hoe een land mensen met een zeldzame ziekte behandelt, is een ultieme graadmeter van de sociale bescherming in dat land.

Elke euro die gaat naar schuldaflossing kan niet gaan naar lokale investeringen in infrastructuur, onderwijs of sociaal beleid, noch naar lastenverlaging die de burgers meer vrijheid geeft.

Maar de echte oorzaak zit in de structurele handicaps: de loon- en energiekosten die te hoog blijven, de starheid van de arbeidsmarkt, enzovoort. En de politiek en de sociale partners slagen er nauwelijks in beslissingen van enige betekenis te nemen in domeinen die van belang zijn voor de concurrentiekracht van onze bedrijven.

Aanvullende gegevens

Met dank aan onze sponsors.