Als de vijf resoluties worden afgevoerd en het nieuwe Vlaamse gepalaver leidt tot niets, dan blijven we met lege handen achter. De Vlaamse Beweging dient er dan ook op aan te dringen dat de vijf resoluties gehandhaafd blijven als referentiekader voor een verdere staatshervorming.

In plaats van naar onheilsprofeten te luisteren, zouden we beter onze blik scherp stellen en concrete maatregelen nemen om rassendiscriminatie nog verder terug te dringen. (…) Maar laten we ook onze morele blik scherp houden, en de vrije meningsuiting niet beknotten door harde kritiek op culturele praktijken en ideeën te bezoedelen met het begrip ‘racisme’.

De aanslagen tegen de Twin Towers en andere doelwitten in de Verenigde Staten waren geen wanhoopsdaden van verschoppelingen der aarde. (…) De moordende aanslagen behoorden tot een spirituele kruistocht die de islam moet zuiveren van westerse invloeden, en verspreiden doorheen de wereld. (…) In naam van de islam verwerpt Isis de basis zelf van de Verenigde Naties, namelijk de onschendbaarheid van grenzen en het staatsgezag.

Het is incorrect dat het zwaartepunt na de zesde staatshervorming is verschoven naar de deelstaten. De federale begroting is nog altijd veruit de grootste, sociale zekerheid inbegrepen. De bestuurlijke en fiscale ontvoogding van de deelstaten moet en zal daarom blijven doorgaan. We moeten de omslag maken naar het confederalisme. Daar is geen ontkomen aan.

Gisteren was het een colloquium van de Koning Boudewijnstichting over kinderarmoede waar bleek hoe moeilijk het is een goed beleid te ontwikkelen omdat hogere uitkeringen het risico op een werkloosheidsval vergroten en dus activering tegenwerken.

Al de PS daadwerkelijk op de federale oppositiebanken belandt, kunnen we (…) verwachten dat die partij tijdens de komende jaren nog veel meer dan voorheen socialisme met regionalisme zal combineren.

Bart De Wever past in dat onomkeerbaar proces. Maar de Franstaligen moeten niet ongerust worden. (…) We moeten enkel kunnen rekenen op politici die de naam waardig zijn. Het post-België staat in de sterren geschreven. Je moet er alleen goed op voorbereid zijn. (…) Dat is de reden waarom we vinden dat we nuttig werk geleverd hebben door op 9 mei 2009 het burgerlijk initiatief Staten-Generaal van Wallonië op te richten, om diepgaand en objectief na te denken over de verschillende opties van een post-Belgische toekomst.

Terwijl in Vlaanderen heen en weer wordt getwist over de goede zin van het confederalisme, is de PS al langer en stilzwijgend in die logica gestapt. Dat zij met haar manoeuvres de federale samenhang in het gedrang brengt, de koning en zijn entourage voor schut zet, en de Vlaamse confederalisten als Bart De Wever een geheel onverhoopt cadeau schenkt, is verwonderlijk voor een partij die altijd heeft beweerd bezorgd te zijn over de toekomst en de eenheid van het federale koninkrijk.

Maar waar dat in België staatshervorming per staatshervorming leidde tot het uitkleden van de federale staat, is op Europees niveau de machtsverschuiving enkel in de richting van meer federale bevoegdheden gegaan. Nochtans staat dat haaks op een van de basisprincipes in het Europees Verdrag, namelijk dat een hoger bestuursniveau slechts die bevoegdheden krijgt die niet beter op een lager niveau kunnen worden geregeld.

Als puntje bij paaltje komt laten de Franstaligen zich toch niet zoveel gelegen aan de hogere Belgische belangen. De Waalse kiezer moest krijgen waarvoor hij had gekozen: een progressieve coalitie. En vooral: de PS-staat moest intact blijven. Tant pis als dat lijdt tot een lange blokkering van de federale formatie. Tant pis als dat België destabiliseert en het confederalisme dichterbij brengt.

Aanvullende gegevens

Met dank aan onze sponsors.