Maar het aantal asielaanvragen is nog altijd hoger dan gemiddeld in Europa. Dat mag dus in de volgende regeerperiode nog wat omlaag gebracht worden. Al is daar geen hardvochtigheid voor nodig.

… zonder drastische wijziging van het beleid kom je aan vergrijzingskosten die gemakkelijk het dubbele bedragen van de officiële prognoses.

 

Veel mensen hebben de neiging om neer te kijken op het beroepsonderwijs. (…) Zonder onze onderhoudswerkers verloederen onze gebouwen, zonder onze koks kunnen de studenten niet eten. Zonder goede vakmensen zoals jullie zou er niet eens een universiteit kúnnen zijn. Wees dus trots op je diploma.

 

 

Het is de taak van de EU om lidstaten er op te wijzen om protectionistische elementen in nationale wetten te schrappen, niet om zelf allerlei wetten uit te vaardigen voor 28 landen, die onderling sterk verschillen. (…) Enkel een EU die opnieuw weer een flexibel samenwerkingsverband van landen wordt, eerder dan een agressieve regelneef, zal op de steun van de bevolking kunnen rekenen in de andere lidstaten.

 

Door het gewicht van de PS in België, en door de zware rol die in ons systeem is toegekend aan vakbonden en zo, en door het sociaal conservatisme dat hier regeert, geldt hier een verouderd beschermingssysteem dat niet beantwoordt aan de kenmerken die veel Vlamingen ervan verwachten.

Als de zesde staatshervorming dan toch iets in gang heeft gezet, is het deze confederale gedachte: in het nieuwe België bezegelen partijen eerst hun macht in de deelstaten, desnoods door moeilijke beslissingen voor zich uit te schuiven. Pas daarna zien we wel hoe we in het nieuwe België nog een federale regering op de been krijgen.

Geloof me, op het terrein komt het communautaire terug. (…) Noord en zuid denken anders. En wie gelooft dat het de volgende legislatuur ophoudt, dwaalt.

De wond die tijdens de oorlog aan de IJzer en na de oorlog door de hevige repressie van het Vlaams radicalisme werd geslagen, is nooit schoongespoeld.

Niet het kiesstelsel maar het partijstelsel blokkeert België. (…) Doordat de partijen de dominante actoren op het politieke speelveld zijn, leidde hun splitsing tot de opdeling van de Belgische politieke ruimte.

Als de vijf resoluties worden afgevoerd en het nieuwe Vlaamse gepalaver leidt tot niets, dan blijven we met lege handen achter. De Vlaamse Beweging dient er dan ook op aan te dringen dat de vijf resoluties gehandhaafd blijven als referentiekader voor een verdere staatshervorming.

Aanvullende gegevens

Met dank aan onze sponsors.