VLAAMS GENEESKUNDIGENVERBOND V.Z.W. SECRETARIAAT: ERGO DE WAELLAAN 3, BUS 14 – 2100 DEURNE-ANTWERPEN

Moet Vlaanderen gestraft worden voor 15 jaar goed beleid inzake artsenopleiding?
Moeten de Franstaligen beloond worden voor 15 jaar wanbeleid en “BundesUNtreue” inzake artsenopleiding?
Sinds enkele weken is de artsencontingentering een actueel thema in Franstalig België. Zij eisen de afschaffing ervan. Ze kunnen dit doen, en misschien zullen ze zelfs hun slag thuis halen, omdat de meeste burgers en ook veel bewindvoerders deze ingewikkelde materie niet kennen. De zaak is inderdaad nodeloos ingewikkeld gemaakt door de onvoltooide en versnipperde hervorming van de Belgische staat.

Sinds 1980 is onderwijs, en dus ook de opleiding van artsen, een bevoegdheid van de Vlaamse en Franse Gemeenschap. De toelating om het beroep van arts uit te oefenen is een federale bevoegdheid. Om de kosten van de gezondheidszorg beheersbaar te houden, heeft de federale regering, dus ook de Franstaligen, in 1997 beslist het aantal artsen te beperken. Dit zou gebeuren door middel van contingentering. Dit betekent dat vanaf 2005 slechts een bepaald aantal (contingent) artsen een RIZIV-nummer zou krijgen en dat dus enkel de prestaties van die artsen zouden terugbetaald worden door de ziekenfondsen. Die aantallen werden eerlijk verdeeld tussen afgestudeerden van Vlaamse en Franstalige universiteiten.

Het is de verantwoordelijkheid van de Gemeenschappen om het aantal op te leiden artsen aan te passen aan deze contingenten. Vlaanderen deed dat door middel van een ingangsexamen en het aantal Vlaamse afgestudeerden komt tamelijk goed overeen met de contingentering. De Franstalige universiteiten deden niets en beweerden dat ze de beperking later zouden uitvoeren. Wegens het jaarlijks overschot aan Franstalige afgestudeerden besliste de (Franstalige) federale minister van volksgezondheid dat er RIZIV-nummers uit het contingent van volgende jaren mochten vooraf genomen worden en dat later het evenwicht zou hersteld worden. Nu zijn we zover. In 2015 en ook de volgende jaren mogen slechts de helft van de Franstalige afgestudeerde artsen een RIZIV-nummer krijgen.

Nu eisen de Franstaligen de afschaffing van de contingentering en ze stellen het voor als zouden de Franstalige geneeskundestudenten het slachtoffer zijn van groot onrecht. Kunnen we afgestudeerde artsen verbieden hun beroep uit te oefenen? Maar ze hebben die studies aangevat terwijl ze goed wisten hoeveel van hen een RIZIV-nummer konden krijgen. Of werden ze misleid door hun politici en professoren met de belofte dat Belgische wetten voor hen niet zouden gelden?

Moet het diploma van arts altijd leiden tot het uitoefenen van geneeskunde in België? De studies en het diploma van arts, ook zonder RIZIV-nummer, hebben een belangrijke waarde die kan leiden tot een mooie loopbaan in de administratie, industrie, arbeidsgeneeskunde, ontwikkelingshulp, etc.? De Vlaamse jongeren die niet geslaagd zijn voor het ingangsexamen geneeskunde kregen deze kans niet. Moeten de talrijke Franstalige afgestudeerden een RIZIV-nummer krijgen zodat ze ook in Vlaanderen geneeskunde kunnen uitoefenen en daar het resultaat van 15 jaar beperkingen in gevaar brengen?

We mogen de contingentering en het ingangsexamen voor artsen, die geleid hebben tot een beter, goedkoper en efficiënter gezondheidsbeleid in Vlaanderen, niet overboord gooien. De in 1997 wettelijk bepaalde beperking van het aantal artsen moet gelden voor alle Belgen en de Vlamingen die de wet correct nageleefd hebben mogen hiervoor niet gestraft worden.

Het ware nog beter dergelijke betwistingen te voorkomen door een goede en consequente staatshervorming waarbij de gezondheidszorg volledig onder de bevoegdheid van de Gemeenschappen zou komen, zoals voorzien in de Grondwet van 1980, en waarbij alle uitzonderingen daarop zouden geschrapt worden.

Namens het bestuur van het Vlaams Geneeskundigenverbond

Dr, Jan Dockx
voorzitter

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

Aanvullende gegevens

Met dank aan onze sponsors.