Voorwoord

Kaft201902 De kiesplicht vervuld. De stemmen geteld. De zetels verdeeld. Regeringsonderhandelingen afgerond of nog gaande. Zou daarbij ons VAV-memorandum ergens tussen de paperassen liggen? En staat de koelkast voor een noodzakelijke en blijkbaar ook door Franstaligen gewenste -al is dat maar ter wijziging van een eigen ingevoerde financieringsregeling- verdere staatshervorming nu open? Hoe vult de landelijk grootste partij statutair programmapunt 1 eindelijk in, nu er voor de invoering van het confederalisme wordt gegaan? Wordt grondwetsartikel 35 eindelijk uitgevoerd?

Concreet: Wordt werk gemaakt van de vereenvoudiging en efficiëntie van het gezondheidsbeleid. Krijgen de Vlamingen daarbij maximale kansen voor eigen klemtonen? Komt er echt een responsabilisering voor dat eigen beleid? Komen er samenhangende bevoegdheidspakketten, met gelijktijdig een significante besparing tot gevolg?

Niet langer alleen Vlamingen stellen het bestaan van een “twee-democratieën-land” vast. Citaat uit Franstalige socialistische bron: “Het grootste probleem van Wallonië is dat het Gewest onvoldoende waarde creëert om uit het dal te kunnen kruipen. Wallonië heeft 100.000 arbeidsplaatsen te kort in het bedrijfsleven.
Maatschappelijke sectoren als non-profitorganisaties en overheidsdiensten creëren dan weer onvoldoende toegevoegde waarde. Bovendien is er een probleem met de productiviteit. Het komt altijd op  hetzelfde neer: we hebben niet genoeg financiële manoeuvreerruimte.” En dat lazen we al vóór de 26ste mei.

En ook de stelling dat de taalgrens een zorggrens is, wordt niet meer ontkend. Tweede citaat: “Nooit was de kloof tussen Noord en Zuid zo diep. De manier waarop de gezondheidszorg in de praktijk wordt gebracht kan men enkel begrijpen in een bredere cultuurhistorische context. Vlaams-Waalse verschillen zijn slechts de overgang van een noord-zuid as die loopt doorheen Europa. Hoe noordelijker, hoe minder antibiotica worden voorgeschreven en dat geldt ook voor het voorschrijven van kalmeermiddelen, gebruik van medische beeldvorming, de mate waarin patiënten de inschrijving in een huisartsenpraktijk acceptabel vinden, de mate waarin artsen open staan voor het hanteren van  evidence-based richtlijnen in de praktijk.”

Recent werd bevestigd dat een ruime meerderheid van Vlaamse artsen gaat voor een solidaire opsplitsing van de bevoegdheden voor Volksgezondheid. Dat is  uitgerekend ook de unieke missie van het Vlaams Artsenverbond. En daartoe blijft het Verbond ook op diverse wijzen actief. De artsencontingentering en de toelating tot het artsenberoep blijven hoog op de agenda prijken. Deelstaten verantwoordelijkheid geven voor het beheer van een eigen Sociale Zekerheids-budget, of dus bestedings- en financieringsautonomie behoudt alle aandacht. De demografische evolutie in Brussel en de Vlaamse Rand met de gevolgen voor de volksgezondheid baart steeds meer zorgen.

Daartoe organiseert VAV op 12 oktober te Brussel opnieuw een tweejaarlijks wetenschappelijk Symposium, onder de titel, ”Gezondheidszorg voor de Vlamingen”, met bijzondere aandacht voor Brussel en de Vlaamse Rand. In dit nummer het definitieve programma, en gelijktijdig een uitnodiging. Het bestuur rekent op een groot engagement en verwacht daarom ook groot aantal deelnemers. Van harte welkom.

En voor nu, veel leesplezier in deze Periodiek. En -waarom niet- ook tijdens een verdiende zonnige zomervakantiedag. Het is elkeen toegewenst.

Geert Debruyne, voorzitter

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

Aanvullende gegevens

Met dank aan onze sponsors.