Een Bach Academie is een jaarlijks terugkerend hoofdelement in het heerlijke aanbod van het Brugse Concertgebouw.
De Dood als thema is minder morbide dan het lijkt, als je bedenkt hoe de Thomas cantor en zijn tijdgenoten met het ouder worden en sterven omgingen en, hopelijk, met een eeuwig verblijf in de hemel...
Het opzet van woensdag 28 januari tot en met zondag 1 februari bevat lezingen en concerten in de concert- en kamermuziekzaal; ook extra muros, o.m. in het Kunstencentrum De Werf, de Stadsschouwburg, de kapel van Blindekens of De Biekorf.
Deze veelkleurige driedaagse, met uiteraard, een pleiade van vocale, dans en instrumentale solisten, laat de poëzie aan het woord. Zelfs jazz zal het totaalbeeld verrijken.
Enkele namen?...Natuurlijk zijn Philippe Herreweghe en Barthold Kuiken incontournable! Maar ook Alexander Lonquich, Marie-Elisabeth Hecker, Maude Gratton, Violaine Cochard en Edouard Ferlet, jazzpianist.

Korting voor jongeren, weekendpas en ook combipas maken het project toegankelijk.

Info: www.concertgebouw.be
Tel. +32 70 22 33 02

Programma

Beste Collega,

Het Vlaams Geneeskundigenverbond en het Doktersgild Van Helmont, nodigen U uit tot een bezoek aan de buitengewone tentoonstelling van de Spaanse schilder :

Francisco de Zurbaran
op
zaterdag 24 mei 2014
om
14.30 uur
in het
Paleis voor Schone Kunsten
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Programma :
14.15 u. samenkomst in de inkomsthal van het museum
14.30 u. bezoek aan de tentoonstelling met gids

Deelname in de kosten : € 17,00
Inschrijven uiterlijk voor 14 mei door storting van het verschuldigde bedrag op rekeningnummer BE22 4073 0622 5147 van het VGV.

Met collegiale groeten,

namens VGV-Cultuur namens het Doktersgild Van Helmont
Dr. Jan Dockx Dr. Francis Hujoel

Francisco de Zurbaran schilderde bijna uitsluitend heiligen, monniken en Bijbelse figuren. Hoofdzaak is de overrompelde artistieke kwaliteit waarbij hij een meester is in de weergave van kleur, stoffen en materialen. Niemand kan een heilige in extase of Christus aan het kruis zo schilderen als Zurbaran. Zurbaran (1598-1664) is een vertegenwoordiger van de Spaanse Barok, en was aanvankelijk stadsschilder in Sevilla waar hij zijn opleiding kreeg. Hoewel hij Caravaggio nooit heeft ontmoet hebben beide schilders een voorkeur voor felle contrasten tussen licht en donker. De heiligen van Zurbaran staan tegen een donkere achtergrond maar worden beschenen door een goddelijk licht. Een niet te missen tentoonstelling want voor het eerst is Zurbaran te gast in ons land.

OPROEP
Als inwoners van het Nederlandse taalgebied richten wij ons met deze tweevoudige oproep tot iedereen die verantwoordelijkheid draagt in de politiek, het onderwijs en de media.
Wij doen dat vanuit de overtuiging dat aan allen, wat hun achtergrond ook moge zijn, maximale kansen geboden moeten worden om hun talenten te ontwikkelen en daarmee bij te dragen aan het eigen welzijn en dat van de gemeenschap in eigen land en daarbuiten.
Wij beseffen dat daartoe veel inzet nodig is, op verschillende gebieden. Wij beperken ons hier echter tot de taalbeheersing. Die is immers een fundamentele vereiste om toegang te krijgen tot de wereld van wetenschap en cultuur. Ze is ook onmisbaar om als volwaardig weerbaar lid te functioneren in onze open democratie.
1.Vanwege de fundamentele rol in het verwerven van kennis en functioneren in de gemeenschap dringen wij aan op versterking van het onderwijs in het Standaardnederlands.
Wij verwachten ook dat het zo veel mogelijk wordt bijgebracht aan anderstaligen die zich bij ons vestigen, zodat ook zij alle kansen krijgen.
2.Om culturele en economische redenen dringen wij er verder op aan dat alles in het werk wordt gesteld om de taaleenheid van Nederland en Vlaanderen te bevorderen.
Die biedt immers de beste garantie om het Nederlands te behouden als volwaardig communicatiemiddel in en voor een gemeenschap van ruim 23 miljoen taalgebruikers.
Wij verwachten van de Taalunie en de beleidsinstanties, vooral die van het onderwijs en de media, dat ze zich daarvoor ten volle inzetten.
Actiegroep Nederlands
Roland Baetens, Leo Camerlynck, Marc Coussement, Peter Debrabandere, An De Moor, Louis De Troij, Ghislain Duchateau, Joep van Hasselt, Pieter Geertsma, Arnold Herman, Hans Nieuwdorp, Marijke Seresia, Theo Strauven, Hubert Sturtewagen, Dirk Van Bogaert, Jan Verhaverbeke, Johan Velghe, Jan Verleysen, Marc Van Outryve, Stijn Verrept, Joris Witkam
Wie overtuigd is van de draagwijdte en de betekenis van de petitie, zal ze graag ondertekenen
http://www.petities24.com/nederlands_vanzelf_sprekend

Op 22 januari 2014 antwoordde minister Onkelinx met een open brief in “De Morgen” op de petitietekst van o.m. de Vlaamse decanen geneeskunde.
De Vlaamse decanen geneeskunde reageerden op hun beurt met een open brief aan minister Onkelinx op 25 januari, eveneens in “De Morgen”.

De decanen geneeskunde van Vlaamse en Brusselse universteiten  antwoorden op de brief van minister Laurette Onkelinx, in het debat over de invoerquota bij studenten geneeskunde.

Wanneer een breed platform van Vlaamse universiteiten, Vlaamse studenten, artsenverenigingen, de Academie voor Geneeskunde en andere actoren in de gezondheidszorg op minder dan een week tijd meer dan 10.000 handtekeningen verzamelen in een petitie voor het behoud van contingentering van artsen, dan is er iets belangrijks gaande. Dat belang wordt nog onderstreept wanneer de minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid in hoogsteigen persoon door middel van een open brief in de nationale pers hierop reageert en de verdediging van het ontwerp van Koninklijk Besluit waartegen de petitie is gericht, op zich neemt.

1.    Kanttekeningen bij kritiek op contingenteringssysteem
De toelichting die minister Onkelinx geeft, is welkom, maar vergt toch bijkomende tekst en uitleg.

De open brief begin met een zware aanval op het systeem van contingentering. Het zou in vijftien jaar tijd geen enkel probleem van volksgezondheid opgelost hebben, het zou tekorten in bepaalde specialismen niet hebben kunnen opvangen en, als klap op de vuurpijl, het zou de schaarste in bepaalde disciplines waaronder huisartsgeneeskunde helpen organiseren.

Ten eerste vertrekt deze stelling vanuit een verkeerd uitgangspunt. Het systeem van contingentering werd einde jaren '90 niet ingevoerd om tekorten in bepaalde disciplines op te vangen, maar wel om het toenmalig overaanbod aan artsen te corrigeren. Dit vanuit de bezorgdheid voor medische overconsumptie en het daarmee samenhangend gevaar voor mindere kwaliteit van de gezondheidszorg.

Ten tweede heeft de contingentering en het daaraan gekoppelde toelatingsexamen in Vlaanderen tot een nieuwe dynamiek in het medisch onderwijs geleid. Door de kleinere studentenaantallen hebben medicalisering van het curriculum, vroegtijdig patiëntencontact onder vorm van allerlei stages en activerend onderwijs in kleinere groepen hun ingang gevonden vanaf het eerste jaar van de opleiding. Dit is de kwaliteit van de medische opleidingen ontegensprekelijk ten goede gekomen wat zich op termijn ook in een betere zorg voor de patiënt vertaalt.

Ten derde kan men niet stellen dat de contingentering tekorten in de huisartsgeneeskunde georganiseerd heeft. Immers, in het huidige contingenteringssysteem gelden minima - en geen maxima - voor de huisartsgeneeskunde.Anders gesteld, er is op dit ogenblik geen beperking op de instroom in huisartsgeneeskunde. Bovendien werden in het verleden (tot 2010 in Vlaanderen, zie verder) deze minima voor huisartsen niet gehaald. Dit toont aan dat het 'tekort aan huisartsen' niet het gevolg is van een beperking van de instroom in het beroep, maar wel van het feit dat onvoldoende afgestudeerde artsen voor huisartsgeneeskunde kiezen.

Twee belangrijke vaststellingen volgen hieruit. Ten eerste, het systeem van contingentering is niet de boeman van de Belgische gezondheidszorg. Mits opvolging en flexibele invulling van de quota is het een krachtig systeem om het aantal artsen af te stemmen op de voorziene noden.

Ten tweede, minima voor bepaalde vervolgopleidingen, of het totaal openstellen ervan zoals het geplande KB voorziet, garanderen niet dat artsen ook effectief voor deze disciplines kiezen. Hiervoor zijn flankerende maatregelen nodig om de discipline in kwestie voldoende aantrekkelijk te maken. Zulke maatregelen situeren zich in belangrijke mate op het vlak van organisatie van de gezondheidszorg, bijvoorbeeld via het herdefiniëren van de rol en taak van (huis)artsen, multidisciplinaire samenwerking en de ondersteuning van de artspraktijk.

Aanvullende gegevens

Met dank aan onze sponsors.