Een voorzitter zit soms echt wel om een voorwoord verlegen … Als hij dan nog zo’n praktische taken af te werken krijgt zoals de recente verkoop van het onroerend goed en het beëindigen van het contract met de secretaresse en de opvolging ervan. Om maar niet te spreken over de talrijke beslommeringen rond organisatie en dergelijke meer; de precaire financiën; de vertegenwoordigende verplichtingen;… En dat alles tijdens een carrièremoment van grote omwenteling, dan laat de muze een voorzitter soms in de steek. Dan komt de gedachte op om eenieder een warme en gezellige zomer toe te wensen en het bij deze gemeende bondige boodschap te laten.

Maar zo werkt het niet in een “blunderende staat”. Eén van haar vele commissies zorgt voor “actualiteit” voor het Verbond. Ook al gaat het - zoals bijna steeds - om “oude wijn in nieuwe zakken”. De voorzitter krijgt zijn voorwoord gratis aangeboden. Lees maar mee:

Antwerpen, 17 mei 2016

VGV VERWERPT VOORSTEL TOT WIJZIGING QUOTA CONTINGENTERING De federale planningscommissie “medisch aanbod” leverde een nieuw advies voor de artsenquota in 2022. Het advies verandert de wettelijk vastgelegde 60/40 verdeling NL/FR in het voordeel van de Franstaligen naar 56,5/43,5.

Dit beloont het decennialang deloyaal beleid van de Franse Gemeenschap op het vlak van de contingentering, dat geleid heeft tot een “overschot” van meer dan 1.000 Franstalige artsen in 2018 en straft de Vlaamse Gemeenschap die minder artsen krijgt toegewezen ook al heeft die haar medisch aanbod volgens de overeengekomen quota correct gepland.

Voor het Vlaams Geneeskundigenverbond is dit een onrechtvaardig en onaanvaardbaar voorstel. Het is een kaakslag voor de duizenden Vlaamse studenten, die gedwongen werden om af te zien van hun wens om de artsenstudie aan te vangen. Dit is volstrekt onaanvaardbaar en het VGV eist van minister M. De Block dat zij dit advies niet volgt. Het VGV vindt het onbegrijpelijk dat sommige Vlaamse leden van de Planningscommissie dit voorstel zouden hebben goedgekeurd en roept hen op hun houding te herzien.

Desalniettemin wenst de voorzitter allen een warme en gezellige zomer toe.


Geert Debruyne, VGV-voorzitter

Lees Meer

De primaire vraag die zich meer en meer opdringt binnen het VGV luidt: ‘Kan een niet-partijpolitieke vereniging binnen de Vlaamse Beweging (VB) ijverend voor goed bestuur in Vlaanderen nog nuttig en noodzakelijk zijn?’
En goed bestuur is slechts mogelijk mits verregaande zelfstandigheid. De transfers, de ongelooflijke versnippering van bevoegdheden, de talrijke grendels, alarmbellen, speciale wetten, etc. maken democratisch bestuur en de democratie zelf onmogelijk in België. Krijgen we ooit een volledige overheveling van alle bevoegdheden met betrekking tot de persoonsgebonden materies? Gaat men echt voor de samenvoeging van alle aanverwante beleidsdomeinen door de opmaak van coherente bevoegdheidspakketten? Voor het Vlaams Geneeskundigenverbond betekent dit concreet de splitsing van de sociale zekerheid en speciaal de gezondheidszorg. Het voorbeeld bij uitstek: één politiek beleid van preventieve en curatieve gezondheidszorg. De symposia van het VGV hebben de weg naar beter bestuur en betere volksgezondheid getoond, maar dat zal slechts mogelijk zijn als Vlaanderen de volledige bevoegdheid voor volksgezondheid verworven heeft.
De tweede vraag luidt echter: ‘Kan het VGV nog adequaat (nieuwe) leden werven en hen met succes blijvend motiveren?’ Of nog: ‘Vinden we nog voldoende medestanders om dat alles te blijven behartigen en uiteindelijk af te dwingen?’ Als het antwoord op deze vragen ook ‘ja’ luidt, moeten alle leden onverwijld samen met het bestuur blijvend inspanningen doen om hiervoor te gaan. Maar toch moeten we ook even realistisch zijn. Bij een terugblik op 10 jaar bestuurslidmaatschap blijkt dat verre van vanzelfsprekend. Alle bijzonder nobele inspanningen, elk jaar weer opnieuw, om leden te werven ten spijt blijft het ledenbestand na een periode van terugval, nu nagenoeg onveranderd. Het baart ons zorgen.
Het bestuur nam onder mijn eerste jaar voorzitterschap een paar harde, maar ook onvermijdelijke beslissingen. Het kantoorpand in Deurne werd voor een aanzienlijk bedrag verkocht. Vastgoed is een goede belegging, maar de zeer hoogoplopende onderhoudskosten en de precaire financiële status kennende diende deze nú te gelde gemaakt. Nog zwaarder viel de uiteindelijke beslissing om de secretaresse niet langer aan te houden. De vooropzeg voor ontslag van mevrouw Marina Van Oirschot ging begin 2016 in. Die pijnlijke boodschap brengen werd mijn deel enkele dagen voor de eindejaarsperiode. Het bestuur drukt hier graag nogmaals in aller naam de grote erkentelijkheid en dankbaarheid voor haar meer dan 15 jaar dienstbaarheid uit. Maar misschien zullen andere vormen van samenwerking na januari 2017 nog worden afgesproken. Het vele, zeer praktische werk van het secretariaat valt immers niet zomaar weg. Mogelijk kunnen apart vergoede, welomschreven tijdelijke opdrachten voor haar in de toekomst worden geregeld. Andere mogelijkheden dienen zeker ook te worden onderzocht. Die opdracht wacht het bestuur de komende maanden.
Niet enkel kommer en kwel tijdens dat eerste jaar. De grote omvorming van het ledenblad Periodiek tot een heus trimestrieel tijdschrift, zoals u het vandaag ten vierde male leest, werd gerealiseerd dankzij de nieuwe redactieraad en de bezielende hoofdredacteur. Het had een hoger kostenplaatje tot gevolg. Dat werd door het voltallige bestuur geaccepteerd daar Periodiek het ultieme, soms exclusieve bindmiddel tussen bestuur en leden vormt. Een discussie over een lidgeldaanpassing op de algemene vergadering van 2016 is daardoor wel noodzakelijk. Misschien moeten daarbij alternatieve formules voor lidmaatschap worden gezocht.
Laat dat alles onze warme vriendschapsbanden niet vertroebelen. Samen cultuur beleven onder deskundige begeleiding en na kritische voorselectie van niet te missen manifestaties. Gezellig en lekker, democratisch tafelen naderhand. Trouwe steun voelen bij diepgaande maar ook bij frivolere gesprekken. Bij een deugddoend glas de politiek ‘verleggen’, zoals dat op zijn Vlaams heet. Ook dat is het VGV. Hartelijk 2016 en verder veel leesgenot.


Geert Debruyne, VGV-voorzitter

Lees Meer

Overheveling kinderbijslagen naar de Gewesten

Het VGV maakt zich ernstige zorgen over de overheveling van de kinderbijslagen en een deel van de gezondheidszorg naar de Gewesten. Het VGV pleit sinds vele jaren voor de overheveling van de ganse sociale zekerheid naar de Gemeenschappen.
Met de zesde staatshervorming werden de kinderbijslagen en een klein deel (13,4 % van het totale RIZIV-budget) van de gezondheidszorg gesplitst. In overeenstemming met de Grondwet moesten deze zaken toegewezen worden aan de Vlaamse en Franse Gemeenschap. Door de kinderbijslagen in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest (BHG) over te hevelen naar de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie (GGC) wordt in feite een overheveling naar de Gewesten uitgevoerd. Dit betreuren wij en we vrezen vooral dat hetzelfde zal gebeuren met de gezondheidszorg.
Met deze staatshervorming wordt een belangrijk taboe doorbroken: Brussel wordt steeds meer een deelstaat als de andere. Het BHG verwerft de constitutieve autonomie. Het idee om persoonsgebonden zaken in Brussel toe te vertrouwen aan de GGC wordt ermee uitgevoerd. Het is de wens van belgicisten, ook in Vlaamse partijen, om zoveel mogelijk bevoegdheden naar de GGC over te hevelen. Allemaal bevoegdheden die de Brusselaars zelf uitoefenen, wat betekent dat de banden tussen Vlaanderen en Brussel worden doorgeknipt. Dit vormt een voorafspiegeling van een België bestaande uit vier gewesten, waarbij Brussel een volwaardig gewest is.
Concreet werd de uitvoering van het beleidsdomein kinderbijslag toegewezen aan een overlegstructuur met de Franstalige Gemeenschap en het GGC. Onder het mom van ‘schaalvergroting’ zou het GGC overleg plegen met de kinderbijslagfondsen die meer dan 40.000 leden hebben in het Waals Gewest en BHG. Daardoor worden de kinderbijslagfondsen met Vlaamse wortels uitgesloten. ‘Schaalvergroting’ is hier dus een verbloemd synoniem voor uitsluiting!
Indien de Brusselse regering een regeling voor de kinderbijslagen zou invoeren die (niet toevallig) dezelfde is als in het Waals Gewest, zouden de Brusselse Vlamingen de facto gelijkgesteld worden met Franstaligen en Walen en zouden ze afgesneden worden van Vlaanderen. Met deze regeling is het duidelijk dat de Franstaligen de zesde staatshervorming misbruiken om de Brusselse Vlamingen in te lijven bij de Fédération Wallonie-Bruxelles, om dus de Brusselse Vlamingen af te snijden van de rest van Vlaanderen en om op termijn van Brussel een Franstalige stad te maken zonder inspraak van Vlaanderen.
Nu stellen we vast dat er een verdere stap gezet wordt in het uitschakelen van de Brusselse Vlamingen. Door de St. Emilie-akkoorden worden de Brusselse Vlamingen in feite ingelijfd bij de Fédération Wallonie-Bruxelles. Alhoewel dit een onwettige instelling is en de rechten van de Brusselse Vlamingen geschonden worden, merken wij geen protest of weerwerk van de meeste Vlaamse politici en vooral niet van de Vlaamse leden van de Brusselse regering en van de GGC. Nu wordt door hen zelfs de term ‘Nederlandstalige’ teruggehaald of zelfs ‘Nederlandse’ ter vervanging van ‘Vlaamse’ in de Vlaamse Gemeenschapscommissie. Ligt het BHG dan niet meer in Vlaanderen, maar in Nederland? Waarom willen deze politici de investeringen van de Vlaamse gemeenschap in Brussel wegmoffelen? Zou VGC haar energie niet beter steken in de echte uitdagingen voor de Brusselaars?
Hoe dan ook valt te vrezen dat, indien dat alles aanvaard wordt voor de gezinsbijslagen, in een volgende fase hetzelfde zal gebeuren met de bevoegdheden inzake volksgezondheid die geregionaliseerd zullen worden en later wellicht ook voor onderwijs en cultuur.


Geert Debruyne, VGV-voorzitter

Lees Meer

‘Blijf verwonderd’, luidt het motto van de betere radiozender. Ook dat moest ons bij de ontvangst van de laatste Periodiek overkomen.
En of dat zo was!
De redactieraad onder enthousiast impuls van de hoofdredacteur in samenwerking met de nieuwe lay-outverantwoordelijke stond daar borg voor. En herhaalt met dit tweede nieuw nummer van ons tijdschrift dit huzarenstuk.
Nu volgt een tweede opdracht: nieuwe lezers vinden, aanspreken en overtuigen. En daar moet elk VGV-lid, elke Periodiek-lezer naar onze mening zijn/haar steentje toe bijdragen.

We nemen de draad terug op na 30 oktober 2014, het ogenblik waarop we hem neerlegden in het laatste nummer van Periodiek in 2014.

De financieel-economische toestand

Eerst het goede nieuws. Volgens een document van het Federaal Planbureau deelt het Instituut voor de Nationale Rekeningen mee dat, na twee jaar waarin de economie nauwelijks groeide, de bbp-groei in 2014 aantrok tot 1 % (www.plan.be , 12.02.15). En de Nationale Bank van België deelde mee dat de Belgische economie in het eerste kwartaal van 2015 groeide met 0,3 % tegenover het vierde kwartaal van 2014 (Samuel Hanegreefs, DT 30.04.15; Belga, HLN 01.06.15). Met dank aan de lage olieprijzen met een positieve impact op vele industriële sectoren, met dank eveneens aan de zwakke euro voor de export van Belgische bedrijven naar landen buiten de eurozone, met dank tenslotte aan de reeds gerealiseerde eerste federale regeringsstappen om de loonkostenhandicap van de Belgische bedrijven tegenover hun concurrenten in de buurlanden te verkleinen (Wouter Vervenne en Lukas Vanacker, DT 12.06.15).
In 2014 hebben de Belgische industriële sectoren sterke exportcijfers neergezet in de sectoren textiel, voeding en chemie/farma voor de uitvoer naar de VS en Azië (Johan Rasking, DS 04.05.15). 2014 was een recordjaar voor buitenlandse investeringen in België, gerekend vanaf 2005, met een continue jaarlijkse groei sinds 2011 (Michiel Leen, DS en Stefaan Michielsen, DT 05.06.15). Op 9 april 2015 klom de Bel20-returnindex op de Brusselse beurs naar een record van 7.319 punten; het vorige record dateerde van 23 mei 2007. Daarmee hebben de Belgische beleggers de financiële crisis na 8 jaar eindelijk verteerd (Sonja Verschueren, DT 10.04.15), met dank aan het goedkope geldbeleid van de Europese Centrale Bank (ECB) dat de aandelenkoers naar omhoog heeft gejaagd (Stefaan Michielsen, DT 10.04.15).
Na twee zwakke jaren heeft de VDAB in 2014 opnieuw meer vacatures binnengekregen (Jasper D’Hoore, DT 15.01.15), en in juni 2015 kreeg de VDAB 20,4 % meer vacatures binnen dan in dezelfde maand van 2014 (DT 16.07.15).

Lees meer ...

Aanvullende gegevens

Met dank aan onze sponsors.