Voorwoord

Kaft202104

De coronapandemie blijft maar aanhinken: nu vierde golf en we zullen deze maar de baas zijn begin 2022 zeggen de experts
...maar laten we woke Vlaams blijven...
Op ons laatste symposium 16/10/2021 is de spagaat tussen de aanpak van het noorden en het zuiden van dit land weer als een paal boven het water bewezen ...
We doen het anders (met eigen klemtonen), béter (hogere vaccinatiegraad ) én goedkoper. De vele verschillende (9) excellenties op gezondheidszorg leiden tot inertie in daadkracht.

Er zijn politici die evenzo ‘het hangijzer van de verschillende beleidsniveaus even goed onder ogen zien maar ze trekken net tegenovergestelde conclusies dan de onze ...ze willen terug éénduidig op federaal niveau!?

“Naar een Vlaams gezondheidsbeleid!” In de Gemengde Commissie in de senaat op 15/10/2021 ter voorbereiding van de Grondwetsherziening mocht ik, als voorzitter VAV, onze zienswijze wat gezondheidsbeleid verduidelijken en werd ik van alle kanten geviseerd...

Men kan de tandpasta niet terug in de tube steken ...er is ook een organische evolutie van onderuit om verschillen meer zelfstandig aan te pakken en zoveel als kan naar de gemeenschappen over te hevelen ...

“Na Corona, eindelijk een zelfstandig Vlaamse gezondheidszorg”: blijft een kneedbaar thema ook in 2022.

Nu ad hoc met de klimaattop ook ...geen Belgisch federaal standpunt ...zowel Vlaanderen, Brussel als Wallonië moeten rechtstreeks verantwoordelijk worden ten opzichte van Europa: dan moet er geen Belgische klimaateenheidsworst meer gefabriceerd worden!

“Federale overheid ‘scheidsrechter’ in klimaatdiscussie?”: Zéker geen optie!

Ik wens jullie een Coronavrij 2022 toe en een onverdroten Vlaamse reflex.

We vieren alvast in het najaar van 2022 ons eeuwfeest van het Vlaams Artsenverbond en ik hoop u in grote getale gezond en wel te ontmoeten in Antwerpen op de Algemene Vergadering 19/2/22 en bijpassend bezoek aan het Letterenhuis en Handelsbeurs.

Lieve Van Ermen, voorzitter

 

Voorwoord

Kaft202103Ik was in Afghanistan in 2004 en was grote fan van Massoud: wil de nieuwe Massoud nú opstaan aub?

Ik was arts vrijwilligster in Istalif voor het Vrouwenhuis van Moeders voor Vrede België (Jennie van Lerberghe) en Frankrijk en deed er consultatie.. ik was een uitgesproken fan van Massoud, de charismatische leider van de Noordelijke Alliantie tegen de Taliban, ex commandant van de Moedjahedien tegen de Russen.. Hij prijkte op een grote affiche op een even legendarische site: het Olympisch sportstadion waar de trigger ontstond voor de Westerlingen om zich te bemoeien nadat clandestiene video’s ons hier bereikten waarbij de Taliban standrechtelijke executies deden: mannen opgehangen aan de dwarsbalk van de goal en vrouwen in burka op hun knieën met een pistool van achter, laf in hun hoofd geschoten.
..ik zag de video..
Massoud werd vermoord door twee “Belgische” Tunesiërs van Al Qaida, die zich als een journalist en een fotograaf voordeden en in het fototoestel zat.. een bom
Twee dagen voor 9/11 in 2001.. een voorbode?
2 jaar later kwam een klein meisje: een bedelares in Chickenstreet twee Amerikaanse soldaten tegemoet en.. onder haar kledij zat.. een bom
Twee zelfmoordaanslagen ter ere van Allah en een godsdienst met politieke doeleinden. De typische muts van Massoud is een pakol, die kocht ik in Chickenstreet, de Meir van Kaboul.. voor 1 dollar.. We zouden er een nieuwe mode van moeten maken..
Velen vragen me nu herhaaldelijk wat ik er van denk..
Wat als ik met mijn rebellerende aard steeds grote witte Jeeps van Amerikanen in mijn stad gedurende 20 jaar zag rijden met verduisterde ruiten en grote 2 meter lange antennes voor contact met hoofdkwartier maar geen enkel contact met de lokale bevolking?
De Fransen daarentegen hadden meer voeling met de mensen en ik zag ze thee drinken en palaveren over antiek kopen in achterwinkeltjes van Chickenstreet..
Hebben we als Westerlingen niet teveel top to bottom gewerkt? Na een opvoeding, twintig jaar top to bottom, verwacht je toch dat het zaadje is gelegd om te kiemen? Zoals wij, ouders van twintigers, hen moeten kunnen “loslaten“.. zélfs als het faliekant uitdraait niet? Maar dan moet je wel blijven coachen en hen niet abrupt lossen!

Ik ging in de boekhandel binnen op het enigste rondpunt dat Kabul kent..
waar de Noorse oorlogscorrespondente Asne Seierstad een boek over de familie schreef: “De boekhandelaar van Kabul” De familie begon abrupt een proces tegen haar!
Toen ik binnenstapte werd ik meteen gevraagd: “hoe ken je deze boekhandel? Waarom kom je hier binnen?” Ik was beduusd om de waarheid te zeggen en zei dat ik wat in de boeken kwam rond struinen.. en zag een aldaar een beroemd, eerder berucht boek: het dagboek van een Russische soldaat, die schreef hoe ze moegetergd, verslaafd aan heroïne, meerderen geamputeerd tenslotte met duizenden terugkeerden..
Russen en Amerikanen hebben het jarenlang geprobeerd en... telkens kwam de machocultuur ingebed in islamisme terug.. ook na de foto’s van de bekende minijupes van Afghaanse meisjes in de jaren 70! Opgedrongen door het seculiere communisme.. ze faalden even goed.. Iedereen beet zijn tanden stuk op Afghanistan, bedenk ik.. van Darius de Oudere, Alexander de Grote, Djenjis Kahn, Timur Lenk.. en recenter: de Britten in hun “Great Game” in de negentiende eeuw en nadien de Russen, ISAF (NATO troepen) verlieten Afghanistan december 2014 en nu de US in allerijl..
Sinds 2015 gaven Belgen nog nadien ondersteuning aan de Resolute Support Mission tot 17/5/2021.
....
Waar komt die driving force nú evenwel vandaan?

Lieve Van Ermen, voorzitter

 

Voorwoord

Kaft202102

Geraakt u nog wegwijs uit dit kluwen? Verschil Gewest en Gemeenschap?
Negen Ministers voor gezondheid (bijna even veel als er provincies zijn) zijn bevoegd om beslissingen te nemen in de pandemie bestrijding en moeten vooreerst akkoord zijn op één lijn en daarna nog gezwind hun handtekening zetten! Ik citeer : “In ons land zijn er acht ministers bevoegd inzake volksgezondheid. Tussen hen is er geen hiërarchie, maar bij een sanitaire crisis zou er toch beter een hiërarchie bestaan. Zet acht kapiteins op een schip. Dan weet je ook niet waarheen je vaart”. Dat verklaarde gewezen minister van Volksgezondheid Maggie De Block in de coronacommissie van de Kamer.
Wat is er manifest fout gelopen in de aanvang van het beleid van deze pandemie?
Een zekere Alain Maron is licentiaat in de economische en sociale politiek aan UCL. (dus niet hard wetenschappelijk medisch geschoold en een beetje bang groen voor vaccins?) én Minister volksgezondheid Brussel...Hij vergeet, willens nillens, zijn handtekening te plaatsen en vervolgens loopt België een bestelling van 2,5 miljoen vaccins mis.( Knack 20/1/2021, overgenomen door HLN) Volgens Dries De Smet op 25/2/2021 in D.S. doet hij dat omdat België een overschot vaccins anders zou hebben: alias een “verspilling” dixit...
Dus we zijn bij de run naar aankoop vaccin totaal onze pole position kwijt en Denemarken en anderen kunnen meer uit de aangeboden korf halen dan het kleine “dappere“ Belgen-Land en missen zo de eerste slagkracht om het virus de kop in te slaan. Denemarken heeft meer dan dubbel zoveel vaccins besteld als België. Het land raapte de volumes op die andere landen niet moesten hebben. België deed dat nooit.
Alle partijen zijn het erover eens dat de huidige doorgedreven versnippering op beleidsniveaus nefast is en in de media worden gepolst en bevraagd naar hún oplossing. Journalist Tobias Santens stelt de vraag aan de verschillende partijen op dat moment waarheen ze de cockpit van beleid dan heen willen op 2/6/2020 gepubliceerd in VRT news
Eigenaardig! Toen ik me verkiesbaar zette op Open VLD lijst mocht ik op advies collega Yolande Avondroodt op mijn flyer schrijven dat ik vóór de splitsing van de Gezondheidszorg was!? Zowel Anno 1999 en later 2004. ( in tempore non suspecto.. toen ze niet dezelfde frustratie voelden als anno 2020?)
Toch zegt een verstandige dame in de zorg Margot Cloet (Zorgnet-Icuro) dat er naar 1 Minister per Gewest moet worden gestreefd opdat dit beleid qua Welzijn en Zorg krachtig en uniform unisono is! Waarom Gewest? Brussel ook dan nog?
Titels boven artikels volgen hierop, mijn favoriet is: “We kunnen de tandpasta toch niet terug in de tube steken?” plastischer kan men het niet verwoorden!
Nu na zoveel maanden dreigt een tweede breuklijn door het Dappere Belgen-land: zowel wat hun vaccinatiebereidheid betreft als haar financiering.
In Vlaanderen heeft 89 procent van alle 85-plussers minstens één vaccindosis ontvangen. In Brussel is dat slechts 67 procent, in Wallonië gaat het om amper 68 procent. Dirk Ramaekers, voorzitter van de vaccinatietaskforce, maakt zich vooral zorgen om de lage vaccinatiebereidheid bij de Brusselaars.12 apr. 2021
Sciensano geeft een update op 14/5 in zelfde trend. Willen we 70% van de bevolking gevaccineerd krijgen, een ondergrens volgens viroloog Steven Van Gucht, dan moeten we nog 12,5% of 1 op de 8 Belgen over de schreef krijgen. Het Brussels Hoofdstedelijk Gewest ligt qua vaccinatie (18 procent) achter op Vlaanderen (24 procent). Brusselaars kijken met veel en vaak naar tv-zenders uit Frankrijk, een land met de laagste vaccinatiebereidheid van Europa. De invloed hiervan op de vaccinatie is niet te onderschatten, stelt UZ Brussel-CEO Marc Noppen (26/4/2021)
Zoals Minister President Jan Jambon terecht zegt: Als de vaccinatiebereidheid groter in Vlaanderen dan in BXL en Wallonië is, dan zouden de versoepelingen en de economische heropleving ook navenant sneller in Vlaanderen moeten kunnen! (..en is het Overlegcomité op federaal niveau niet gunstig voor Vlaanderen)
Enkele berekeningen tonen zelfs dat er een nieuwe vorm van “Transfer“ ontstaat!
(lees artikel Doorbraak Kathleen Depoorter) ik citeer: Bij zuinig verdienen hoort nu eenmaal ook zuinig uitgeven. En het zijn nu net de Waalse linkse politici die moord en brand schreeuwen in de patentendiscussie. Als we de Waalse en Brusselse uitgaven in de vaccinatiecampagne eens onder de loep nemen (dit is weliswaar vergeleken met het miljardenbudget van de Big Farma eerder beperkt). Consequentie wordt echter verwacht van politici...
Blijkt dat uit een rapport van de Inspectie Financiën er cijfers per gevaccineerde staan: zwart op wit. De vaccinatiecampagne is nog niet volbracht maar de tendensen manifesteren zich nu al. Voor de vaccinatie van bewoners van collectiviteiten wordt zo per Vlaamse patiënt maar liefst de helft van de kosten minder gebudgetteerd dan per Waalse patiënt. In de vaccinatiedorpen valt een verschil van meer dan 20% in uitgaven op. (Simon Andries 18/5/2021 DS) Naargelang het model (of we nu naar volledige vaccinatie van de bevolking gaan of naar een groepsimmuniteit van meer dan 70% gevaccineerden) loopt het verschil in kostprijs per gevaccineerde op tot net geen 20 euro. De oprechte vraag die zich stelt is dan welk bedrag er door de federale overheid aan de entiteiten zal uitbetaald worden. Het Interfederaal Samenwerkingsakkoord voorziet dat de Federale Staat 80% van de kosten van de vaccinatiecampagne draagt. = dus uit merendeel door Vlaamse belastingbetaler gesponsord!
Is het u ook opgevallen in de berichtgeving dat men sneller aan het vaccineren was in Wallonië dan in Vlaanderen? Reden: ze hadden de tijdschema’s en leeftijdsconsorten, opgelegd federaal, naast zich heen gelegd en zelf meteen begonnen.
Doch als ik grasduin in cijfers oversterfte van steden in België met meer dan 50000 inwoners is er nog een zeer opvallend item en vallen communautaire effecten nog meer op: gerangschikt volgens meeste overstrerfte naar minste staan de Waalse en Brusselse steden allemaal bovenaan met Seraing als koploper en de Vlaamse allemaal onderaan met als hekkensluiter Brugge.
Gerangschikt volgens percentage oversterfte vallen communautaire effecten nóg meer op..
Is er dan een kwaliteitsverschil qua adequate zorg voor Covid patiënten, in hospitaal midden curatief? of preventief qua levensstijl e.d.? maw grotere vatbaarheid? Vandaag nog een markant bericht (19/5/2021): op de Heizel vaccineert men iedereen die zich maar aanmeldt.. Men kijkt zelfs postnummer domicilie niet na ..dus het was er een frauderen van jewelste! Zo kregen ze “voorrang” terwijl ze daar niet voor in aanmerking kwamen.’
Ik hoorde ook dat, wiens domicilie nogal wisselt van London, New York, Tel Aviv en Antwerpen) dit wist en de weg vond naar het vaccinatiecentrum De Heyzel...van verschil in organisatie en beleidscultuur gesproken: registratie was op “Bruvax” louter op erewoord ...
Ziet u zelf niet in, dat het debat dat volgt op onze sprekers op ons symposium 16/10 dit jaar van intens belang gaat worden hoe we als Vlaamse artsen hier gezamenlijk tegenover staan? Noteer alvast datum én thema in uw agenda!
“Na Corona eindelijk een zelfstandig Vlaamse Gezondheidszorg?”
Nog een heuglijk nieuws (21/5/2021 De Spec.)om te eindigen: VAV steunt ten volle VASO en wenst hen voluit succes:
Vaso slaagde erin om een akkoord af te sluiten over een verbetering van de arbeidsomstandigheden van de assistenten. ‘Historisch’, luidt het, omdat dit dossier al 40 jaar aansleepte. De Franstalige tegenhanger Cimacs ziet dat helemaal anders en voert volop actie tegen het akkoord (?!)


Lieve Van Ermen, voorzitter

 

Voorwoord

Kaft202101

Met terechte fierheid schrijf ik, als eerste Vlaamse Arts Vrouw, mijn eerste voorwoord als kersverse voorzitter, voor Periodiek.
Een heus nieuw aspect in het bijna honderdjarige verbond. Inderdaad volgend  jaar in 2022 viert de eeuwelinge: het Vlaams Artsenverbond, FEEST!
Het hoeft geen betoog dat dit bijna een eeuw ook een waar mannenbastion is geweest niet helemaal recht evenredig met de  vervrouwelijking van het artsenberoep, want áls huidige énige vrouw in de raad van Bestuur toch wat nahinkend in de trend ...
Dus dit feit alleen al bewijst dat er ook een verjongende, vernieuwende verfrissende wind doorheen kan waaien met vrouwelijke toets!
Mag ik hierbij toch zeker al mijn voorganger Geert Debruyne bedanken hoe hij onze vereniging als een échte bekwame roerganger door een uiterst zware moeilijke pecuniaire periode loodste? Alle lof voor zijn kordate hand om bestaande structuren te dúrven omvergooien en uitbesteden. Het redde ons verbond van een gewisse dood... zijn drijfveer? Precies om die fameuze honderd jaren te kunnen halen!
Geen euthanasie voor de honderdjarige maar een stevige basis voor verrijzenis waren zijn jaren als voorzitter. Waarvoor dan ook mijn gemeende dank en waardering.
Inderdaad zoals in elk verenigingsleven verminderde het ledenaantal én de overeenkomstige ledenbijdragen. Demografisch was de leeftijdsmediaan van onze leden ook bepaald niet direct bij de jongste afgestudeerden.
Het “nieuwe socioculturele” is in de 21°eeuw een facebookgroep (zelfs dát al niet meer!) maar twitter of Instagram mét volgers, maar de leeftijd van de aangesloten bestuursleden kan hier ook niet logistiek bijbenen.
Niet geklaagd, ook niet door onze betalende leden: die, in hart en nieren, Vlaamse artsen zijn met hun overtuiging dat er enkel toekomst zit in een Vlaamse Sociale Zekerheid waar preventie en curatieve zorg tezamen vallen. Zij willen zich verenigen in één verbond met één doel voor ogen: op Vlaams niveau een éénduidig beleid voeren: niet versnipperd zoals in deze verwarrende, chaotische coronacrisis- periode duidelijk werd.
Daarom nodig ik jullie al in groten getale uit om in het najaar, waar iedereen hopelijk gevaccineerd en gezond en wel, ons kan komen vervoegen op ons volgend congres waar sprekers haarfijn dit thema zullen analyseren . “Na Corona eindelijk een zelfstandige, Vlaamse gezondheidszorg?”
Het zal me een waar plezier en genoegen zijn u daar in het KBC gebouw op 16 oktober in levenden lijve (en niet in een webinar) te mogen begroeten en samen met u deze materie te bespreken, met een glimp naar een stralende toekomst, mét ons streven naar een uitroepteken na de vooropgestelde vraag.
Ook de Vlaamse arts-artistiekelingen onder u komen uitgebreid in het najaar aan hun trekken: op 18 september bezoeken we in Brussel, in het Museum van de KBR de prachtige expo: “Librije van de hertogen van Bourgondië” en later in het jaar de gerestoreerde Handelsbeurs in Antwerpen en het befaamde Letterenhuis, waar ondermeer de manuscripten van Paul Van Ostaijen liggen en prachtige affiches van de jaren 1920-1940 zijn te bewonderen en zelfs schilderwerken van de dichter en waar de ondergetekende u als échte Antwerpse sinjoor en Van Ostaijen fan u hartelijk zal verwelkomen en rondleiden met een nóg deskundiger gids welteverstaan.


Lieve Van Ermen, voorzitter

 

Voorwoord

Kaft202004

Hoe begin je aan een nieuwjaarswens half november van dit vermaledijde jaar, 2020?

De top van de curve van de tweede Coronagolf lijkt net gerond. Of niet, met pas heropende scholen!

Er staat een vaccin in de steigers, te bewaren bij -70°C van aanmaak tot IM-toediening. Een niet door de meerderheid van Vlaamse kiezers gesteunde federale regering mist alle (grond-)wettelijke bevoegdheden voor een zo noodzakelijke staatshervorming.

Laat staan dat die meerderheid naar de vereiste samenvoeging van bevoegdheidspakketten op gemeenschapsniveau geneigd is.

Om het tot slot maar niet te hebben over de te geringe daadkracht van de eigen Vlaamse regering. Het blijvend gezanik over het zogenaamde ‘ontbrekende draagvlak’. En daar stopt het niet.

Het Vlaams Artsenverbond gaat haar 99ste bestaansjaar in met bestuursverkiezingen, waarbij de kandidatuurstelling voor een actieve inbreng gedurende meer dan een decennium hoogstens een kortstondig -duurde dat wel een maand?- sprankje hoop bracht.

Onzekerheid troef over gezamenlijke activiteiten, zoals klassieke culturele uitstappen met gids, zelfs een fysieke bijeenkomst voor de ledenvergadering, en -niet te versmaden- het ledenbanket.

Maar toch helpt een spirituele ‘vergrendeling’ -zo vertaal je ‘lockdown’- helemaal niet. Wel in tegendeel. Enkel mentale veerkracht, (pro)actieve strijdbaarheid, zelfzekere doelgerichtheid én vriendschappelijke zorgzaamheid laten het Verbond voortleven.

En daar wil ik het als afscheidsnemend voorzitter in dit voorwoord over hebben.

En allereerst doe ik dit graag met een grote blijk van dankbaarheid voor de inzet van tien trouwe bestuursleden, elk stuk voor stuk gedreven Vlaamse artsen. Dank ook aan de vaste secretaris, Marina Van Oirschot, die zonder enige twijfel haar taken zorgvuldig bleef verrichten onder een opeenvolging van drastische veranderingen (locatie, statuut, contract, …) tijdens de laatste zes jaar.

Volgt een oproep tot blijvend engagement van alle trouwe leden van de bijna eeuweling. En dat niet enkel om onder een nieuwe voorzitter dat eeuwfeest in 2022 te vieren, maar tevens om tijdens de huidige federale legislatuur de politici bij de les te houden over de gewenste  overheveling van de gezondheidszorg naar de gemeenschappen. En dat moet zowel de normerings-, de uitvoerings-, als de financieringsbevoegdheid omvatten.

Dat moet uiterlijk na verkiezingen in 2024, maar mag evenzeer, zelfs graag vroeger maar dan zeker na parlementaire goedkeuring tot zo ruim mogelijke grondwetswijziging, of minstens die van artikel 195.

En vanzelfsprekend blijven alle armen wijd gespreid om nieuwe verbondsleden op te nemen,en ook nieuwe bestuursleden te verwelkomen. Bis repetita placent (al 10 jaar).

Tot slot mag ik eenieder vragen de draad vanaf 20 februari aanstaande opnieuw op te nemen, wanneer we bijeenkomen te Brussel in KBR, het Koninklijke Bibliotheekmuseum, voor een gegidst bezoek aan de Librije van de Bourgondische hertogen, gevolgd of voorafgegaan door de ledenvergadering en uitzonderlijk een “ledenlunch”. Verhopen dat het hoe dan ook mag, met op alle momenten garantie van alle nodige Coronapreventiemaatregelen. Expectatio armata, waarvoor we al 45 tickets aankochten.

Vier gerenommeerde sprekers werden vastgelegd voor het eerstvolgende wetenschappelijk VAV-symposium gepland eveneens te Brussel op 16 oktober onder de duidelijke titel, “Definitieve bevoegdheidsoverdracht van het totale gezondheidsbeleid naar Vlaanderen”. Na het succes van de symposia in ’17 en ’19, waar ik de eer had voor te zitten, rekent het bestuur ook volgend jaar op een ruime ledenaanwezigheid onder de deskundige leiding van mijn opvolger (m/v). Ook nu al opnieuw een welgemeende oproep de datum vrij te houden, want dat bovenvermelde, of een ander, Covid19-vaccin moet dan bij allen voldoende antistoffen hebben opgeleverd.

Laat ons ondanks alle beperkingen ondertussen toch maar genieten van een innige en deugddoende eindejaarsviering, op een of andere, desnoods nooit bedachte, wijze.

Ik wens elk lid en al haar/zijn dierbaren een gelukkig Nieuwjaar 2021 toe, en … ik kan me moeilijk verontschuldigen voor de gelijkbedoelde wensen voor het huidige jaar in Periodiek 19/4.Het zij zo.

Blijvend ten dienste. En van harte.

Geert Debruyne, voorzitter

 

Aanvullende gegevens

Met dank aan onze sponsors.